S茫o os rios
por Jorge Luis Borges
Somos o tempo. Somos a famosa
par谩bola de Her谩clito, o Obscuro.
Somos a 谩gua, n茫o o diamante bruto,
a que se perde, n茫o a que repousa.
Somos o rio e somos aquele grego
que se v锚 no rio. Seu reflexo
muda na 谩gua do cambiante espelho,
no cristal que muda como o fogo.
Somos o v茫o rio prefixado,
rumo a seu mar. A sombra o cercou.
Tudo nos diz adeus, tudo se distancia.
A mem贸ria n茫o cunha sua moeda.
E todavia h谩 algo que se queda
E todavia h谩 algo que se queixa.
BORGES, Jorge Luis. "S茫o os rios". In: Os conjurados. 1985.